Lucy Maud Montogmery,która  używała tylko drugiego imienia,urodziła się 30 listopada 1874 r w Clifton na wyspie Księcia Edwarda.Była jedyną córką Hugh Johna Montogmery'ego i Clary Woolner Macneill Montogmery .Gdy miała 21 miesięcy, jej matka zmarła na gruźlicę. Ojciec przeniósł się na zachód Kanady , oddał dziecko do adopcji swoim teściom Alexandrowi Marquis Macneill i Lucy Woolner Macneill, którzy mieszkają w rybackiej wiosce Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda. Dzieciństwo i młodość,ale z krótką przerwą na początku lat 90. XIX wieku Maud spędziła z dziadkami. Byli bardzo surowymi ludźmi – nie potrafili okazać wnuczce troski i uczuć. Najlepszym miejscem na odpoczynek dla Maud był Park Corner,a dokładniej dom jej ciotki Annie Macneill Campbell,czyli siostry jej zmarłej matki. Ciotka była dla niej zawsze gościnna; okazywała jej miłość, a jej córki były dla Maud jak rodzone siostry.Ojciec Maud, który osiadł w miejscowości  Prince Albert, ożenił się w kwietniu 1887 roku z Mary Ann McRae. Dlatego też przyszło na świat przyrodnie rodzeństwo Maud, z którym jednak nie utrzymywała bliskich kontaktów. W 1890 roku Maud przeniosła się na zachód, żeby na ponad rok zamieszkać z rodziną ojca.Była zachwycona  podróżą po Kanadzie, a w Prince Albert znalazła wielu nowych przyjaciół. Jednak nie lubiły się z macochą  i jedynie miłość do ojca pozwoliła jej przetrwać te kilka miesięcy pod wspólnym dachem. Pobyt w Prince Albert miał także swoje dobre strony – w grudniu 1890 roku na stronach  gazety "The Patriot" można było przeczytać jej wiersz "On Cape LeForce".Po powrocie na Wyspę Księcia Edwarda we wrześniu 1891 roku pisarka ukończyła naukę w szkole publicznej. W 1894 roku  skończyła dwuletni kurs nauczycielski w Prince of Wales College i zaliczyła wszystkie zajęcia w ciągu jednego roku i uzyskawszy tym samym dyplom nauczycielski pierwszej klasy. W czasie swojej krótkiej kariery nauczycielskiej w latach 1894-1898 pracowała w trzech szkołach: w Bideford, Belmont i Lower Bedeque. W roku akademickim 1895/96 brała udział w zajęciach na Dalhous University w Halifax, będąc tam jedną z niewielu studentek. W tym też okresie otrzymała swoje pierwsze honorarium autorskie.Kiedy pracowała jako nauczycielka w Belmont, zaręczyła się ze swoim kuzynem Edwinem Simpsonem, którego jednak nie darzyła zbyt wielkim uczuciem. W następnym roku szkolnym, kiedy uczyła w Lower Bedeque ,Maud wynajmowała mieszkanie u państwa Leardów. Zakochała się wtedy w ich synu – Hermanie. Jednak zdawała sobie sprawę z tego, że Herman, niewykształcony farmer, nie jest dla niej odpowiedni. Ponadto  swoją rękę obiecała już innemu. Ta sytuacja stała się przyczyną wielu jej rozterek i Maud długo nie potrafiła zdecydować się, jak powinna postąpić.W marcu 1898 roku dziadek Maud zmarł  i pisarka powróciła do rodzinnego domu, by zamieszkać razem z babką. W ten sposób zakończyły się jej rozterki z Hermanem Leardem. Krótko  potem zerwała też zaręczyny z Edwinem Simpsonem. Z babką mieszkała przez następne 13 lat,tylko z krótką przerwą zajmowała się nią do końca jej życia. W latach 1901-1902 przez dziewięć miesięcy pracowała jako korektorka w gazecie "The Daily Echo" w Halifax. Mieszkając w Cavendish dużo pisała – publikowała swoje opowiadania na stronach wielu kanadyjskich gazet. W ten sposób mogła też zarobić na utrzymanie – w roku 1898 zarobiła 96,88 $ kilka lat później, w 1903, jej pieniądze z pisania wyniósł już około 500 $.Gdy Lucy Maud Montgomery mieszkała i pracowała w Cavendish, zaprzyjaźniła się z kilkoma informatorami . Przez wiele lat wymieniała listy ze starszą pisarką z Massachuets Lucy Lincoln Montgomery ,a obie pisarki zbliżyły do siebie podobnie brzmiące nazwiska. Innym z jej wieloletnich informatorów był nauczyciel i początkujący pisarz Ephraim Weber pisali do siebie od 1902 roku. Jeszcze innym jej przyjacielem na odległość był młody szkocki dziennikarz George Boyd MacMillan, z którym zaprzyjaźniła się  w roku 1903 i z którym spotkała się jedynie raz, w sierpniu 1911 roku w czasie swojej podróży poślubnej.W 1903 roku  w Cavendish prezbiteriańskim pastorem został Evan MacDonald. Maud żywiła do pastora uczucie pozbawione namiętności i pasji, ale zdawała sobie sprawę, że jest to dla niej dobra partia. W roku 1905 Maud zaczęła pisać swoją pierwszą powieść – "Ania z Zielonego Wzgórza" Rok później, kiedy Macdonald wyjechał na rok na studia do Edynburga, młodzi zaręczyli się potajemnie. Maud postanowiła nie wychodzić za mąż,dopóki będzie żyła jej babcia, którą wciąż się opiekowała.Gdy Lucy Macneill zmarła w marcu 1911 roku, Ewan Macdonald i Lucy Maud Montgomery wzięli ślub. To się zdarzyło 5 lipca 1911 roku w Park Corner,w domu jej ukochanej ciotki Annie Campbell. W podróż poślubną pojechali do Wielkiej Brytanii.Po ślubie  Macdonaldowie przenieśli się do Leaskdale w Ontario, gdzie Ewan objął obowiązki pastora. Pisarka do końca życia mieszkała poza Wyspą Księcia Edwarda; pojawiała się tam jedynie w czasie wakacji. Maud urodziła trzech synów: Chestera w roku 1912, Hugh (który zmarł po porodzie) w 1914 i Stuarta w 1915. Jako żona pastora zajmowała się prowadzeniem szkółki niedzielnej i innymi sprawami kościoła. Bardzo dużo w tym czasie pisała. Lubiła też zajmować się uprawą ukochanych kwiatów, fotografią, gotowaniem. Swój czas dzieliła pomiędzy wychowanie synów, pracę w kościele i pisanie. Dużo miejsca poświęcała swojemu dziennikowi, na którego karty przelewała swoje troski i zmartwienia: rozpacz z powodu śmierci synka, ból po stracie ukochanej kuzynki Frede Campbell, rozterki związane z depresją jej męża. W głębi duszy czuła się samotna, toteż pisała:" Tylko samotni ludzie piszą pamiętniki." W roku 1926 Macdonaldowie przenieśli się do Norval w Ontario i mieszkali do roku 1935, wtedy,kiedy  Evan Macdonald zrezygnował z bycia pastorem. Przenieśli się wtedy do Toronto, by być bliżej synów.Lucy Maud Montgomery zmarła w Toronto 24 kwietnia roku 1942,a jej mąż zmarł w listopadzie w  następnym roku . Maud została pochowana na cmentarzu w Cavendish, niedaleko jej rodzinnego domu.